Het verhaal van Ronald

Op 26 juni 2018 verloor Ronald zijn vrouw aan eierstokkanker. In onderstaand verhaal schrijft hij over het ziekteproces, het sterven en de zoektocht naar een lotgenoten-gespreksgroep. Hij vond die groep uiteindelijk bij het Toon Hermans Huis Amersfoort. “Van meet af aan heb ik me er thuis gevoeld en kon er mijn ei kwijt, naast dat ik er de kracht haalde om weer even voort te kunnen,” zo schrijft Ronald. Ook deden hij en zijn kinderen een schenking aan het THHA. Het THHA is hem en zijn kinderen hiervoor zeer erkentelijk!

 

Juni 2018,

Sylvia: mijn vrouw, moeder van twee jong volwassen kinderen. Sylvia was psychiatrisch verpleegkundige, maar toen de kinderen jong waren behaalde ze de bevoegdheid lerares Verpleegkunde. Ze vond een aanstelling op het Corlaer College te Nijkerk, waar ze samen met een collega het onderwijs in de sectie Zorg en Welzijn zodanig vernieuwde dat de huidige onderwijsvernieuwing binnen het VMBO eigenlijk nog achter blijft. Het was haar passie, naast het coachend begeleiden van collega’s en aspirant managers binnen de scholengemeenschap.

In december 2015, op de dag dat we 25 jaar een relatie hadden, kwam de diagnose eierstokkanker.

Na een operatie, eind 2015, in het Antoni van Leeuwenhoek Ziekenhuis te Amsterdam en een chemokuur in Harderwijk leek de ziekte aanvankelijk overwonnen. In oktober 2016 was de ziekte echter terug. Extra chemokuren boden geen soelaas en in oktober 2017 verzocht ze verdere behandeling te staken en palliatieve zorg te ontvangen. December 2017 was zwaar en bracht palliatieve bestralingen in Arnhem, die levensverlengend hebben gewerkt en enige kwaliteit van leven terugbrachten.

In mei van dit jaar kwam het einde in zicht. Na een intens en onterend ziekbed stierf ze, de dood verwelkomend, op 26 juni 2018.

Ik had het, als haar echtgenoot, heel moeilijk met het hele ziekteproces. Ik ben bij het Toon Hermans Huis terecht gekomen na een lange, maar specifieke zoektocht. Ik was op zoek naar een lotgenoten-gespreksgroep en het THHA bood dat. Van meet af aan heb ik me er thuis gevoeld en kon er mijn ei kwijt, naast dat ik er de kracht haalde om weer even voort te kunnen.

Toen ik dit thuis bij mijn vrouw benoemde, heeft zij zich dit ter harte genomen en kwam enige dagen later, toen we het weer eens hadden over haar naderende afscheid, met het idee om tijdens het afscheid een inzameling voor het THH te gaan houden, juist in dat licht gezien. Beiden vonden we dit een goed idee en hebben het inmiddels zo mogen doen, met een prachtige opbrengst.

Het doet mij en de kinderen een groot genoegen dat dit een bedrag van €872,50 heeft mogen opbrengen.

Ronald van der Riet

Terug naar het nieuwsoverzicht