Kinderen van Het Meridiaan College het Nieuwe Eemland hebben tijdens de projectlessen 'Kanker in het gezin' op een creatieve manier door het maken van tekeningen, gedichten en raps uiting gegeven aan hun gevoelens en emoties als angst, boosheid, machteloosheid en verdriet. Onderstaand een aantal voorbeelden van gedichten die door hen zijn gemaakt.

 

Angst
Opeens krijg je een gevoel
Onbehagelijk, dat is wat ik bedoel
Je voelt een bobbel,
net boven je buik
’t Is alsof je valt in een zwart luik
Aan het eind van de tunnel
schijnt een zwak licht
Dat is de reden dat ik nu dicht
Hoe bang je ook bent,
kanker is niet het eind
Het is de zorg en goede behandelingen
waardoor het verdwijnt
En als je het kunt,
denk dan:
Kanker kan ook een komma zijn,
niet altijd een punt

Boos!
Boos is een gevoel
Als je snapt wat ik bedoel
Boos zijn is nooit een goed teken
Soms duurt het wel weken
Soms ben je boos om de kleine dingen

Boosheid
Je hebt jezelf niet in de hand
Iedereen keert tegen je, en jij keert je tegen het land
Boosheid is een raar gevoel
Alles om je heen is een rare boel
Boosheid is niet te begrijpen
Het verandert iemand tijdens het puntslijpen

Boos
Je ligt in bed
Je bent boos, zo boos maar niet op anderen, op jezelf.
Je kan wel schreeuwen! Maar je weet dat het geen zin
heeft, Dus hou je je stil. Je kan wel huilen maar je
weet dat het geen zin heeft, Dus huil je niet.
alleen iemand waar je van houd kan je
helpen, een vriend, je vader of moeder.
Je weet dat je niet alleen bent
en met dat gevoel kun je
rustig slapen.

Verdriet
Ook al gedraag je je of je alles bent,
terwijl niemand je kent
Als je dan verdrietig bent
en het verdrietige idee niet went,
heb je steun aan de mensen die hetzelfde verdriet kent

Machteloos

Machteloos,
Een vlam die brandt
zit tussen ons in,
Dat is die vreselijke ziekte,
waar je niets aan kan doen
Een hand die om hulp vraagt
maar die je niet kunt helpen
Er zit namelijk iets tussen!
Dat is die vreselijke vlam!
Een vlam die alles
kapot! maakt!

Machteloosheid

je hebt angst, angst voor wat komen gaat.
voor de dingen die je niet tegen kan houden

als de eenzaamheid toeslaat wil je wat doen! maar je bent
bang, bang om te zien wat hij wel heeft en jij niet, en te zien
dat jij niets kan doen.

het lot is soms genadeloos. altijd spookt de vraag door je hoofd:
is het mijn schuld? had ik aardiger moeten doen? maar niets van dat
is het. het lot verzint dit niet jij!

het is moeilijk te begrijpen, toch is het zo.
je bent machteloos. er gebeurt van alles en niets kan jij doen. niets
houd het tegen

als het einde nabij is is het gevoel het sterkst, de angst,
dat je niets kan doen

en dan als het te laat is, denk je: had ik maar iets gedaan!
maar dat kan niet meer, eigenlijk heeft dat nooit gekund.

het leven is soms een grote draaikolk de meeste blijven eruit.
Maar sommige belanden erin en komen er nooit meer uit.

het enige wat je kan doen is bij die persoon blijven. en die
machteloosheid van je afschudden. en bij die persoon blijven, voor hem
zorgen dan als het te laat is licht het niet aan jou

Machteloosheid

Je weet niet wat je moet zeggen,
Je weet niet wat je moet doen.
Zeggen “het komt wel goed”, wat heb je daar nou aan?

Je kan zeggen dat je het erg vindt, dat je hoopt dat alles weer
goed komt. Maar dat maakt hem nog niet beter.

Je kan zeggen dat je aan hem zal denken als hij de
uitslag hoort, maar dat maakt de uitslag nog niet beter.

Het gevoel hebben dat je van alles kan zeggen, maar
het heeft geen zin.

Zeggen dat je elke dag aan hem zal denken, en hem op zal
bellen om te vragen hoe het gaat. Maar steeds weer datzelfde
antwoordt: “nog steeds hetzelfde”

Je blijft je afvragen of alles nog wel goed komt, of je
nog iets voor hem kan doen

En als je alles hebt geprobeerd, geef je het op, je weet niet meer
wat je nog zou kúnnen doen.
Machteloos en verdrietig is hoe je je voelt, als je ziet
dat alles wat je zegt overbodig is, geen zin heeft.

Machteloos kijk je toe
Hoe de ander moet vechten voor zijn leven.

Machteloosheid
Je kan niks doen.
een beetje toekijken hoe
iemands leven kapot gaat.
Het einde is in zicht.
Je probeerd sterk te zijn,
maar van binnen
heb je veel verdriet en angst.
Angst om het nieuws dat
het misschien niet over gaat.
Verdriet om iedereen achter te laten.
Maar je kan alleen maar wachten,
wachten en hopen dat het over gaat.

Machteloosheid
De medicijnen in een doos,
Zegt me oma: “wat kijk je boos”
Helemaal geen hoop,
Al mijn hersens in de knoop
Zoveel verdriet,
Nee leuk is het niet

Je wil iets doen,
Je kan niks doen,
Je bent verloren,
Je bent zo geboren.

Machteloosheid
Waarom?, waarom is er iets
waar je niets aan kan doen.
Iets waar je geen grip op hebt.
iets wat je wil berijken maar niet lukt.
Je wil het niet, want jij wil links,
maar het gaat rechts.
Je wil omhoog maar het gaat omlaag.
Je wil vooruit gang maar je gaat terug.

Als of je verloren
hebt alsof je
opgeeft.

Machteloos!
Ik voel me zo machteloos
Want ik kan niet helpen
Ik weet niet wat ik moet doen
Mijn moeder is niet thuis…
Mijn moeder is bij papa
in het ziekenhuis…
En ik moet verder gaan met mijn huiswerk
Zonder iets te doen

alsof je in een
donkere kamer zit
zonder deuren

in een nachtmerrie
die niet stopt